Toen Harry Patch op 25 juli 2009 stierf, 111 jaar oud, was er niemand meer die nog kon verhalen van de gruwelen in de loopgraven. Zijn boodschap: 'Oorlog is niet één mensenleven waard.'

'De grootste schande van de eeuw' noemde Ida B. Wells de rassenrellen in East St. Louis. Ook het Amerikaanse leger was nog lang niet vrij van racisme.

De wereldleiders aanhoren de zalvende woorden van Benedictus XV en gaan vervolgens over tot de orde van de dag. Neutraliteit predikend oogst de paus in beide oorlogskampen verontwaardigde reacties.

In een klein zwart dagboekje schrijft Odon van Pevenaege over de oorlog. Eenmaal in de IJzersector valt zijn pen stil. Nergens is het ongezonder langs het westelijk front dan in het rustige stukje van de Belgen.

De morele standaard van rijkskanselier Von Bethmann Hollweg bezwijkt keer op keer onder nationalistische krachten. 'Ik ben mij bewust van mijn eigen beperkingen', zal hij zelf de slotsom opmaken.

 Op 21 oktober 1916 schrikt Wenen op van een politieke moord, gepleegd aan een lunchtafeltje. Premier Karl von Sturgkh bezwijkt onder de kogels van Friedrich Adler, zoon van de socialistenleider in Oostenrijk-Hongarije. Zijn verdediging voor de rechter pakt spectaculair uit.

Memoires zijn zelden een toonbeeld van objectiviteit, maar bij die van Djemal Pasha druipt de zelfgenoegzaamheid ervan af. Wat er ook misging in het Ottomaanse Rijk onder de Drie Pasha's, het was altijd de schuld van de anderen. 

Het donquichotterigste type dat de Royal Navy te bieden had. Een 'lunatic admiral'. Fraai exemplaar in elk geval: Geoffrey Basil Spicer-Simson stond onder de getatoëerde slangen en vlinders.

Jan Smuts was een van de weinigen die de relativiteitstheorie van Albert Einstein kon bevatten, aldus Einstein zelf. Daarmee is niet gezegd dat de Zuid-Afrikaanse generaal, die ook tekende voor het holisme als filosofie, ten diepste de Grote Oorlog kon doorgronden.

Wie de oorlog wilde winnen, moest de mitrailleur uitschakelen. Die les had Ernest Swinton al in de Tweede Boerenoorlog geleerd.