Over de Tweede Kamer wordt voortdurend gedebatteerd. De politici zouden te ver af staan van het volk, of juist onder invloed van Wilders te volks worden. Zo ongeveer zijn de telkens weer gedebiteerde opvattingen. Dat in zo’n tijd een boek verschijnt over de parlementaire cultuur in de lange negentiende eeuw, mag gerust een gelukkig toeval heten. Het werd geschreven door de historica Erie Tanja.

Als de politieke onrusten in Frankrijk tegen het einde van de achttiende eeuw uitlopen op een revolutie wordt de grond erg heet onder de voeten van de Franse edelen. Vele van hen vluchten dan ook naar het buitenland in een poging om aan de guillotine te ontsnappen. Dit is niet altijd even gemakkelijk en overal welkom zijn ze ook zeker niet. Ze reizen van hot naar her en veel van hen verblijven ook enige tijd in Nederland. Over hen gaat het boek van Renaat Gaspar: “Op de vlucht voor de guillotine: Herinneringen van émigrés aan hun verblijf in de Republiek der Verenigde Nederlanden, 1793-1795.”

Lang geleden stond in Nijmegen een middeleeuwse burcht genaamd de Valkhofburcht. De burcht werd afgebroken in 1797 en de enige overblijfselen van de burcht zijn de Sint – Nicolaaskapel en de Sint – Maartenskapel. Rondom deze kapellen werd na de afbraak van de burcht een wandelpark aangelegd. Dit Valkhofpark werd in 1832 ontworpen door J. D. Zocher en hoewel het park ingrijpend veranderd is, bestaat het nog steeds. Sandra Langereis schreef over de afbraak van de burcht een boek, ‘Breken met het verleden’.